John Boy
Een asiel-labrador haalde een politieagent en hielp zo het leven van zijn baasje te redden
Dit komt uit het archief. Half communityverhaal, half lokaal nieuws, en nog altijd een van de duidelijkste voorbeelden van hoe ver een lab gaat voor zijn mens.
Vroeg op vrijdagochtend 13 februari vond officer Jeff G. van de Germantown Police Department een zwarte labrador in de wijk Autumn Ridge, naast County Line Road.
"Hij stond daar en blafte een beetje, toen deed ik mijn raam open en riep hem. Hij kwispelde en werd vriendelijker tot ik uitstapte. En toen liep hij een stukje weg," zei Jeff G.
John Boy had een plan. Hij had hulp nodig.
"Op een omweggetje, ja, dat had hij zeker. Hij wees me de juiste richting," zei de agent.
De lab leidde hem naar huis. Voor de voordeur zat zijn baasje Krystal volledig buiten bewustzijn, in een stoel, in haar pyjama.
"Eerlijk gezegd dacht ik dat ze dood was. En toen ik dichterbij kwam, was ze heel koud aanvoelend, haar lippen waren blauw. Maar ik kon vaststellen dat ze ademde en een pols had. Ik riep bijstand in en mijn partner was dichtbij. Samen kregen we haar naar binnen," zei Jeff G.
Hij belde ook Krystals dochter en zus.
"In feite zei hij dat ze dachten dat ze dood was. Dus dat is hard," zei Tianne W., Krystals dochter.
In plaats van een tragische ochtend werd het een dag van opluchting. Krystal heeft een hartaandoening en bleef in het ziekenhuis voor onderzoeken, maar ze leefde, dankzij een snelle lab die precies wist wie hij moest ophalen.
Er is nog één detail dat dit harder binnenkomt: John Boy was drie keer teruggebracht naar asielorganisaties voor hij zijn forever home vond bij Krystal.
Misschien was het zo bedoeld. Misschien hebben de families die hem lieten liggen echt iets gemist. Wat we wel weten: op die ijskoude februarimorgen was John Boy precies waar hij moest zijn. En de agent die hij meebracht ook.
Dankjewel, John Boy.
